Cultuur

Fado Portugal staat bekend om zijn levensliederen, ook wel 'Fado muziek' genoemd. Deze muziek is een belangrijk element van de Portugese cultuur, ontstaan in de arme wijken van Lissabon in 1829 als politieke satire. Fado is afgeleid van het Latijnse woord fatum, dat noodlot betekent. De droevige zang van de Fadozangers in combinatie met de klassieke Spaanse gitaar of een 12-snarige Portugese gitaar, geeft Fado zijn karakteristieke geluid. De bekendste Fadozangeres was Amalia Rodriques, welke helaas in 1999 overleed. Haar huis in Lissabon is tegenwoordig een museum. Dit geeft nog maar eens aan hoe zeer de Portugezen gesteld zijn op hun Fado muziek.

Azulejos Nederland heeft Delfts blauw, Portugal heeft Azulejos. Deze keramische tegels worden voorzien van prachtige blauwe schilderingen, en zijn te vinden op zowel binnen- als buitenmuren van gebouwen in Portugal. De Moren brachten deze kunst mee vanuit Perzië. Gevels van huizen en kerken worden versierd met Azulejos; een feest voor het oog van de overwinteraar. Eén van de mooiste, met Azulejos versierde, gevels, is die van de Igreja Martiz de Cambra in Vouzela. Bent u daar in de buurt, vergeet deze prachtige gevel dan niet te bewonderen.

Straatmozaïek De Calçada Portuguesa, ofwel Portugese straatmozaïek, is een vorm van het betegelen van straten, waarbij met talloze mozaïeksteentjes voetgangersgebieden tot kunstwerken worden gemaakt. Veelal worden patronen van golven gebruikt om de mozaïeksteentjes te leggen. Deze vorm van straatbetegeling is erg duur, vanwege de grote arbeidsintensiviteit. Daardoor is het onderhoud van de Portugese straatmozaïek een tijd lang ondermaats geweest. Tegenwoordig krijgen werklozen echter de mogelijkheid om, onder leiding van twee leermeesters, in groepen deze straten te herstellen. Wandel tijdens het overwinteren dus nooit door Portugal met de ogen slechts vooruit gericht, kijk af en toe eens naar beneden en sta versteld van deze typisch Portugese kunstvorm.